فعل در انگلیسی چیست؟

فعل یکی از مهم ترین اجزای جمله در زبان انگلیسی است. کلمه ای است که انجام کار، حالت، احساس، فکر یا رخ دادن یک اتفاق را نشان می دهد.
به زبان ساده، فعل به ما می گوید در جمله چه کاری انجام می شود، چه حالتی وجود دارد، یا چه اتفاقی رخ می دهد، در جمله نقش اصلی دارد و بدون آن معمولا جمله کامل نمی شود.
همچنین فعل می تواند زمان جمله را نشان دهد، یعنی مشخص کند که کار در حال، گذشته یا آینده انجام شده است.

مثال:

• .Ali studies
• .Sara is happy
• .They arrived

در مثال اول، فعل نشان دهنده کار است.

در مثال دوم، فعل نشان دهنده حالت است.

در مثال سوم، فعل نشان دهنده رخ دادن یک اتفاق است.

دسته بندی اصلی فعل ها

1. فعل اصلی

فعلی است که معنی اصلی جمله را می رساند.

نمونه:

• eat
• go
• study
• sleep
• write

مثال:

• .I study English
• .She writes well
• .They sleep early

2. فعل کمکی

فعلی است که به فعل اصلی کمک می کند تا زمان، سوال، منفی یا حالت خاص ساخته شود.

فعل های کمکی رایج:

• be
• do
• have

مثال:

• .She is reading
• ?Do you know him
• .We have finished

3. فعل وجهی

این فعل ها توانایی، احتمال، اجبار، پیشنهاد یا اجازه را نشان می دهند.

فعل های وجهی مهم:

• can
• could
• may
• might
• must
• should
• will
• would

نکته: بعد از این فعل ها، فعل اصلی به شکل ساده می آید.

مثال:

• .I can swim
• .You should study
• .He must go
• .We will help

4. فعل ربطی

این فعل ها فاعل را به صفت یا اسم بعد از آن وصل می کنند و بیشتر حالت را نشان می دهند، نه عمل را.

فعل های ربطی رایج:

• be
• become
• seem
• look
• feel

مثال:

• .She is tired
• .He became angry
• .You look happy

انواع فعل از نظر معنی

1. فعل حرکتی یا عملی

این فعل ها انجام کار را نشان می دهند.

نمونه:

• run
• open
• speak
• cook
• play

مثال:

• .He runs fast
• .I cook dinner

2. فعل حالتی

این فعل ها حالت، احساس، فکر یا مالکیت را نشان می دهند.

نمونه:

• know
• like
• love
• believe
• own
• understand

مثال:

• .I know the answer
• .She likes tea
• .We believe you

نکته: بسیاری از فعل های حالتی معمولا به صورت استمراری به کار نمی روند.

درست:

• .I know him

نادرست:

• .I am knowing him

انواع فعل از نظر نیاز به مفعول

1. فعل لازم

این فعل ها به مفعول نیاز ندارند.

مثال:

• .The baby cried
• .They arrived
• .He slept

در این جمله ها معنی کامل است و چیزی کم ندارد.

2. فعل متعدی

این فعل ها به مفعول نیاز دارند.

مثال:

• .She opened the door
• .I bought a book
• .They watched the film

اگر مفعول نباشد، معنی ناقص می شود.

3. فعل دو مفعولی

بعضی فعل ها می توانند دو مفعول بگیرند، یکی شخص و یکی چیز.

نمونه:

• give
• send
• show
• tell
• buy

مثال:

• .I gave her a book
• .She told me the truth
• .We sent him a message

انواع فعل از نظر شکل

1. فعل باقاعده

گذشته و شکل سوم آن ها معمولا با ed ساخته می شود.

نمونه:

• work → worked
• clean → cleaned
• play → played

مثال:

• .I worked yesterday
• .She cleaned the room

2. فعل بی قاعده

گذشته و شکل سوم آن ها از قاعده ثابت پیروی نمی کند و باید حفظ شوند.

نمونه:

• go → went → gone
• eat → ate → eaten
• see → saw → seen
• write → wrote → written

مثال:

• .We went home
• .I have eaten
• .She saw him

                               انواع فعل در زبان انگلیسی

انواع فعل از نظر نقش در جمله

1. مصدر

شکل ساده فعل که اغلب با to می آید.

ساخت:

• to + verb

مثال:

• .I want to learn
• .She plans to travel

2. مصدر بدون to

بعد از بعضی فعل ها و فعل های وجهی، مصدر بدون to می آید.

مثال:

• .She can drive
• .We must study
• .Let him go

3. فعل ing

شکل ing فعل چند کاربرد مهم دارد.

کاربردها:

• ساخت زمان های استمراری
• نقش اسمی
• نقش وصفی

مثال:

• .She is reading
• .Reading helps me
• .It is a boring class

4. اسم مفعول

شکل سوم فعل که در زمان های کامل و ساخت مجهول به کار می رود.

مثال:

• .I have finished
• .The door was closed
• .He has written the letter

انواع فعل از نظر زمان و ساخت

1. فعل در زمان حال

برای عادت، حقیقت و برنامه ثابت

مثال:

• .I study every day
• .He works hard

2. فعل در زمان گذشته

برای کاری که در گذشته انجام شده است.

مثال:

• .She called me
• .They left early

3. فعل در زمان آینده

برای کاری که بعدا (در آینده) انجام می شود.

مثال:

• .I will call you
• .We will start soon

سه فعل بسیار مهم

1. فعلbe: این فعل معمولا برای بیان حالت، وضعیت، هویت، سن، شغل، مکان و همچنین برای ساخت بعضی زمان ها و جمله های مجهول به کار می رود.
   همیشه انجام یک کار را نشان نمی دهد، بلکه بیشتر حالت یا وضعیت را بیان می کند.

شکل ها:

• am
• is
• are
• was
• were

کاربرد:

• جمله اسمی
• زمان استمراری
• مجهول

مثال:

• .I am ready
• .She is studying
• .The room was cleaned

2. فعل do: این فعل هم می تواند فعل اصلی باشد و هم فعل کمکی. وقتی do به عنوان فعل اصلی به کار می رود، معنی انجام دادن می دهد اما وقتی به عنوان فعل کمکی به کار می رود، برای ساختن جمله منفی، سوالی و گاهی برای تاکید استفاده می شود.

شکل ها:

• do
• does
• did

کاربرد:

• سوالی کردن
• منفی کردن
• تاکید

مثال:

• ?Do you agree
• .He does not smoke
• .I do remember

3. فعل have: این فعل هم می تواند فعل اصلی باشد و هم فعل کمکی. وقتی have به عنوان فعل اصلی به کار می رود، معمولا معنی داشتن می دهد اما وقتی به عنوان فعل کمکی به کار می رود، برای ساخت زمان های کامل استفاده می شود.

شکل ها:

• have
• has
• had

کاربرد:

• مالکیت
• زمان های کامل

مثال:

• .I have a car
• .She has finished
• .We had lunch