منتالزیشین (ذهنی سازی) در درمان اختلال شخصیت مرزی
منتالیزیشن چیست و چه کسی این مفهوم را مطرح کرد؟
منتالیزیشن (Mentalization) به توانایی درک و تفسیر حالتهای ذهنی خود و دیگران اشاره دارد؛ یعنی اینکه بتوانیم بفهمیم رفتارها بر اساس افکار، احساسات، نیتها و باورها شکل میگیرند. این توانایی نقش محوری در تنظیم هیجان و روابط بینفردی دارد. در افراد مبتلا به اختلال شخصیت مرزی (BPD)، عملکرد منتالیزیشن بهویژه در موقعیتهای هیجانی و روابط نزدیک بهطور جدی دچار اختلال میشود. این مطلب ترجمه و بازنویسی بخشهایی از فصل Mentalization-Based Treatment نوشته آنتونی بیتمن و پیتر فوناگی است که در قالب یک فصل علمی (Chapter 33.18) در منابع تخصصی رواندرمانی منتشر شده است. این فصل یکی از متون مرجع در حوزه درمان مبتنی بر منتالیزیشن (MBT) بهویژه در ارتباط با اختلال شخصیت مرزی (Borderline Personality Disorder) به شمار میرود.
پیتر فوناگی (Peter Fonagy) از برجستهترین نظریهپردازان معاصر در روانکاوی و رواندرمانی تحولی است. او استاد ممتاز روانکاوی (Freud Memorial Professor of Psychoanalysis) در دانشگاه کالج لندن (University College London – UCL) و رئیس اجرایی مرکز آنا فروید (Anna Freud Centre) در لندن است. فوناگی نقش مهمی در پیوند دادن روانکاوی کلاسیک با پژوهشهای نوین علوم شناختی، دلبستگی و تنظیم هیجان داشته و نظریه منتالیزیشن یکی از تأثیرگذارترین دستاوردهای علمی او محسوب میشود.
آنتونی بیتمن نیز روانپزشک، رواندرمانگر و از بنیانگذاران اصلی درمان مبتنی بر منتالیزیشن است و سالها بهعنوان هماهنگکننده MBT در مرکز آنا فروید فعالیت داشته است. همکاری این دو پژوهشگر منجر به شکلگیری یکی از معتبرترین مدلهای درمانی برای اختلال شخصیت مرزی شده که امروزه در بسیاری از مراکز درمانی و دانشگاهی جهان تدریس و اجرا میشود.
در این مقاله، نویسندگان به بررسی نحوه اختلال در فرآیند منتالیزیشن در بیماران مبتلا به اختلال شخصیت مرزی میپردازند و نشان میدهند که چگونه افزایش برانگیختگی هیجانی، بهویژه در روابط دلبستگی، میتواند به فروپاشی تفکر بازتابی و بروز سوءتفاهمهای شدید بینفردی منجر شود.
متن حاضر با هدف ارائه یک توضیح روشن، کاربردی و قابل فهم از این مفاهیم، برای مخاطبان علاقهمند به رواندرمانی و روانکاوی در سایت سایکوداک تهیه شده است.
منتالیزیشن در شرایط هیجانی شدید
در افراد دارای اختلال شخصیت مرزی، بهویژه زمانی که سطح برانگیختگی هیجانی افزایش مییابد (مثلاً در روابط دلبستگی شدید، روابط عاطفی یا درمانی)، سیستم منتالیزیشن کنترلشده بهراحتی از کار میافتد. در این شرایط، فرد بهجای تفکر بازتابی و سنجیده، به منتالیزیشن خودکار روی میآورد.
استرس و هیجان شدید، بهخصوص در بستر روابط دلبستگی، باعث میشود سیستمهای عصبی مرتبط با تفکر انعطافپذیر و تأملی غیرفعال شوند. نتیجه این فرآیند آن است که تعاملات بینفردی دقیقاً در زمانی که نیازمند بررسی، سؤالکردن و زمینهسازی هستند، به شکل غیرانتقادی و تکبعدی پیش میروند.
قضاوتهای سریع و غیرقابل انعطاف
در این وضعیت، تفکر فرد تکانشی و شتابزده میشود. فرد مبتلا به BPD بهسرعت درباره افکار و احساسات دیگران نتیجهگیری میکند، بدون آنکه این فرضیات را بررسی یا اصلاح کند. این نوع تفکر معمولاً:
- غیرکلامی و شهودی است
- فاقد استدلال منطقی روشن است
- با نوعی اطمینان افراطی و غیرقابل تردید همراه است
این قطعیت افراطی، نشانهای از فقدان تفکر بازتابی و منتالیزیشن کنترلشده است. در نتیجه، روابط بینفردی و صمیمانه بهشدت آسیب میبینند. فرد ممکن است بهشکل افراطی بیاعتماد (پارانوئید) یا برعکس، بیشازحد سادهلوح و زودباور شود.
هایپرمنتالیزیشن نسبت به خود
یکی از ویژگیهای مهم اختلال شخصیت مرزی، تمرکز افراطی بر حالات درونی خود است؛ حالتی که به آن هایپرمنتالیزیشن نسبت به خود گفته میشود. در این حالت، فرد بهشدت درگیر احساسات، افکار و برداشتهای درونی خود است، اما این برداشتها معمولاً بدون در نظر گرفتن واقعیت اجتماعی شکل میگیرند.
به بیان دیگر، فرد نمیتواند بین درک شخصی از خود و کنجکاوی واقعی نسبت به اینکه دیگران او را چگونه میبینند، تعادل برقرار کند. این عدم تعادل میتواند منجر به:
- بزرگنمایی تصویر منفی از خود (احساس بیارزشی، شرم، نفرت از خود)
- یا بزرگنمایی تصویر مثبت و ناپایدار از خود
در نتیجه، یک شکل متعادل و سازگار از خود-منتالیزیشن که به زمینه اجتماعی توجه داشته باشد، از بین میرود.
حساسیت افراطی به نشانههای بیرونی
افراد مبتلا به BPD معمولاً توجه بیشازحدی به نشانههای بیرونی حالات ذهنی دیگران دارند؛ مانند حالت چهره، نگاه، ژستها یا حرکات ساده. مشکل اصلی اینجاست که برداشتهای اولیه ناشی از منتالیزیشن خودکار، توسط تفکر بازتابی اصلاح نمیشود.
برای مثال:
- اگر درمانگر لحظهای اخم کند، بیمار ممکن است فوراً آن را نشانه خشم یا انزجار نسبت به خود تعبیر کند.
- نگاه درمانگر به ساعت ممکن است باعث تجربه شدید طردشدگی شود، در حالی که در واقعیت، درمانگر صرفاً نگران مدیریت زمان جلسه است.
تمرکز افراطی بر نشانههای بیرونی، بدون حضور منتالیزیشن تأملی، فرد را در موقعیتهای اجتماعی بسیار آسیبپذیر میکند و منجر به حساسیت بینفردی شدید میشود.
منتالیزیشن و درمان اختلال شخصیت مرزی
درمان مبتنی بر منتالیزیشن (MBT) با هدف تقویت توانایی فرد در حفظ منتالیزیشن بهویژه در شرایط هیجانی و روابط دلبستگی طراحی شده است. این رویکرد تلاش میکند به بیمار کمک کند:
- قبل از نتیجهگیری، مکث کند
- فرضیات خود را بررسی کند
- بین حالات درونی خود و ذهن دیگران تمایز قائل شود
- و روابط خود را با انعطاف و واقعبینی بیشتری تجربه کند
در مراکز تخصصی رواندرمانی، توجه به عملکرد منتالیزیشن میتواند نقش مهمی در فهم عمیقتر مشکلات بینفردی و هیجانی افراد مبتلا به اختلال شخصیت مرزی ایفا کند.
این مطلب توسط تیم ترجمه سایکوداک منتشر شده است.
دیدگاهتان را بنویسید